Rys historyczny.

W środku wsi, na wyniosłym pagórku, stoi gotycki kościół Świętej Trójcy z l. pół. XIV w. W 1823r. przedłużono zachodnią część nawy, pozbawiając ścianę okien; później wzniesiono wieżę.

Najcenniejszym elementem wystroju są gotyckie rzeźby: unikalna Madonna szafkowa (z otwieranym wnętrzem) pochodzi z ok. 1400 r. (obecnie w Muzeum Diecezjalnym w Pelplinie) grupa Świętej Trójcy z pocz. XV w.

Wnętrze kryte płaskim stropem. Wyjątkowo ładny wystrój, głównie barokowy z XVIII w. Zwraca uwagę ambona w kształcie żaglowej łodzi, o którą wspierają się wielka kotwica i św. Piotr z siecią, a także chrzcielnica w kształcie wieloryba, z którego paszczy wychyla się Jonasz, trzymający naczynie do wody chrzcielnej.



Ołtarz główny i dwa boczne pochodzą z XVIII w. W antepe-diach ołtarzy — kurdybany. Warto również obejrzeć tablicę, zawierającą: Spis urzędów bractwa pocieszenia Najśw. Maryji Panny, uczyniony w roku 1869, ze względu na wyliczenie oryginalnych funkcji pełnionych w bractwie. Nad prawym wejściem dwa portrety Kickich z XVIII w.



W minionych wiekach kościół lubiszewski był celem pielgrzymek do obrazu Święta Trójca i figury Matki Pocieszenia, a także do pobliskiej studzienki z cudowną wodą.
Pod Lubiszewem stoczono trzy bitwy. W 1306 r. Władysław Łokietek walczył tu z margrabiami brandenburskimi o sukcesję po królu Przemyśle II; 17 kwietnia 1577 r. kasztelan poznański, hetman Jan Zborowski, odniósł przygniatające zwycięstwo nad oddziałami Gdańska, który wówczas nie
chciał się podporządkować Stefanowi Batoremu. W sierpniu 1627 r. po obu stronach doliny Motławy stanęły naprzeciwko siebie wojska hetmana Stanisława Koniecpolskiego oraz szwedzkiego króla Gustawa Adolfa, który najechał na Prusy Królewskie. 19 sierpnia doszło do walnej — zresztą nie rozstrzygniętej — bitwy, w której Gustaw Adolf został raniony. Jak wiadomo, ten etap wojny polsko-szwedzkiej zakończył się słynną bitwą morską na redzie gdańskiej, zwaną bitwą pod Oliwą.


Historia Kościoła,Figury i kultu Matki Bożej.

Madonna Lubiszewska (II pół. XIV w.) pochodzi prawdopodobnie z kaplicy w Stanisławiu. Pierwszą wzmiankę o istnieniu rzeźby zapisano w 1728 r. Rzeźba należy do tzw. Madonn na lwach. Główne cechy formalne tych figur to płytka, nieomal "estradowa" przestrzeń rzeźbiarska, perspektywiczne skróty oraz archaiczny uśmiech wprowadzający nastrój ponadziemskiej
szczęśliwości. Lew wiąże się z trzema symbolami ikonograficznymi:
1. Chrystusem depczącym wyobrażenia złych mocy;
2. Tronem Salomona gdzie lew służy jako podnóżek;
3. Lwem jako atrybutem władców.
Drugim ikonograficznym motywem Madonn na lwach
jest jabłko, które przechodzi z rąk Maryi — Drugiej Ewy w ręce Chrystusa — Drugiego Adama. Madonny na lwach dotarły do nas siedząc na tronie lub stojąc. Do tych stojących należy Madonna Lubiszewska. Wielka musiała być cześć składana cudownej figurze skoro w XVIII w. powierzono i dostosowano do ówczesnej mody suknię Maryi a także nałożono na głowy Maryi i Dzieciątka srebrne korony. Ostatnia konserwacja usunęła późniejsze naleciałości i przywróciła pierwotne piękno.
Lud okoliczny czci Madonnę Lubiszewska jako Matkę Boską Pocieszenia. Parafia przygotowuje się do koronacji papieskiej.